Wakacje się kończą. Wkrótce zaczyna się nowy rok szkolny dla uczniów, nowy rok akademicki dla studentów, a dla miłośników szeroko pojętej kultury nowy sezon artystyczny.
Nie wiem jak Wy, ale ja lubię chodzić do teatru. W moim mieście jest Teatr Impresaryjny im. Włodzimierza Gniazdowskiego. W tym sezonie, jak i w poprzednich, w repertuarze będzie dominowała komedia, farsa i groteska. Za to w Centrum Kultury „Browar B” (w którym przez jakiś czas pracowałam) postawiono między innymi na Mrożka i Witkacego.
Po dotarciu do tych wiadomości zapragnęłam już teraz obejrzeć jakiś spektakl. To nic trudnego dzięki instytucji Teatru Telewizji online. Bo ogólnie Teatr Telewizji rusza od września. Jest emitowany w TVP 1 (poniedziałki, 20.30) i w TVP KULTURA (wtorki, 20.00).
Pierwszym spektaklem Teatru Telewizji w roku 1953 było „Okno w lesie” w reżyserii Józefa Słotwińskiego.
„Wybrałam się na spektakl” „ADHD i inne wspaniałe zjawiska”. Scenariusz, reżyseria i odtworzenie głównej roli – rewelacyjna Joanna Szczepkowska. Aktorka gra tak naturalnie, wiarygodnie, inteligentnie, na emocjach, każdym gestem, spojrzeniem, jakby to nie był spektakl, a improwizacja. O domniemanej „improwizacji” czytamy w opisie spektaklu. Wkleję linka do niego: https://teatrtv.vod.tvp.pl/84747400/adhd-i-inne-cudowne-zjawiska.
Z jaką sytuacją mamy do czynienia w sztuce? Pewna kobieta, chorująca na ADHD, ma wygłosić wykład o swojej chorobie. Jednak zamiast tego popada z dygresji w dygresję, z anegdoty w anegdotę. Robi się ciekawie, czasami śmiesznie, czasami smutno.
Spektakl nie jest monodramem, bo pojawia się w nim i druga aktorka grana przez Hannę Konarowską-Nowińską. To panna młoda, której wesele nie może się odbyć z winy bohaterki z ADHD.
Zapytałam AI ile osób na świecie choruje na ADHD: „Od 2,5 do 6,76% dorosłych (139–360 milionów ludzi); dzieci i młodzież – 3–8%”. A jak sytuacja wygląda w Polsce? To samo źródło, które małym druczkiem zaznacza: „Wyłącznie do celów informacyjnych. Aby uzyskać poradę medyczną lub diagnozę, skonsultuj się ze specjalistą. Odpowiedzi wygenerowane przez AI mogą zawierać błędy”. Polska: „Milion osób, dorośli: 4,4% populacji; dzieci 3-12 lat: 7,6% i młodzież 13-18 lat: 5,6%.
A zatem to nie jest marginalna sprawa. Powyżej są tylko liczby, dane, statystyki. Jednak, by poczuć więcej empatii i zdobyć większą wiedzę o ADHD odsyłam do spektaklu.
Pada tam sporo fajnych określeń (całkowicie niemedycznych) na opisanie stanów osób dotkniętych ADHD. Na przykład: „Zarażamy ludzi pasją i znikamy” lub „Mieszkać z tyloma nienarodzonymi planami”.
Spektakl skłonił mnie do poczytania trochę informacji o ADHD. Dowiedziałam się, że „ADHD nie jest brakiem charakteru, a zaburzeniem, które można skutecznie leczyć” – zażywać leki i chodzić na terapię.
Nazwa samego zaburzenia neurorozwojowego to: zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. Osoby dotknięte przez to mają trochę pod górkę z uwagą, uczeniem się, komunikacją i regulowaniem emocji. W pracy może być im trudno zorganizować swoje zadania czy zarządzać swoim czasem. Koledze z ADHD zdarzy się zapomnieć o terminie waszego spotkania, a jak już się spotkacie, może ci przerywać i wchodzić w słowo. Do tego dorzucę modny termin: prokrastynacja. ADHD się z tym wiąże.
Bądźmy uważni, empatyczni, wyrozumiali, wspierający. Polecam obejrzenie spektaklu „ADHD i inne cudowne zjawiska”.
PS „ADHD i inne cudowne zjawiska” miało swoją premierę w Teatrze na Dole 8.05.2019 roku, a w Teatrze Telewizji po raz pierwszy wyemitowano go 14.10.2024 roku.
Guwernantka 